Sokrat deyir: Həqiqətə yalnız həyatdan uzaqlaşdığımız qədər yaxınlaşa bilərik. Biz, həqiqəti sevənlər olaraq, həyatda nəyə can atırıq? Bədəndən və ondan irəli gələn bütün pisliklərdən azad olmağa. Elə isə, ölüm qapımızı döyəndə niyə sevinməyək ki?
- Biz indi həmişə bir yerdə olacayıq, doğru demirəmmi? - dedi Nastenka.
- Ah, Nastenka, Nastenka! İndi sən mənim necə yalqız olduğumu bilsəydin... Bəyaz gecələr, F. Dostoyevski.