İç ihtiyaçlar bakımından bağımsızlık, örneğin insanlardan duygusal olarak kopma ve bu sayede hiçbir şeyden dolayı incinip hayal kırıklığı yaşayamayacak duruma gelme girişiminde bulunulabilir. Kişinin duygusal ihtiyaçlarının boğulmasıdır bu. Böylesi bir kopuşun ifadesi, entelektüel çevrede sıkça görülen, kişinin benliği dahil hiçbir şeyi ciddiye almama tutumudur.
Çocuk ne kadar endişeli hale getirilirse, düşmanlık göstermeye hatta hissetmeye o kadar az cesaret edecektir. Burada şiar şudur: Düşmanlığımı bastırmam gerekiyor çünkü senden korkuyorum.
Sevgi, düşmanlığı bastırmanın bir başka sebebi olabilir.
Ve son olarak, bir çocuk kendi ailesine karşı garezini, örneğin ailesinin tutumlarına uyarak ne kadar gizlerse, kaygısını o kadar çok dışarı yansıtır ve böylece genelde "dünya"nın tehlikeli ve korkutucu olduğuna ikna olur.