Her şeyden daha buyurucu bir içsel zorunluluğa boyun eğmem gerekiyor. Beni anlayın. Gençliğimden beri, çocukluğumdan beri içine saklandığım bu yalan bulutunu artık dağıtmağa çok, çok ihtiyacım var... Orada boğuluyorum.
Biz sadece baskılarınız ve hor görüşünüz bizi mutsuz kıldığı için talihsiziz. Bize karşı sadece adil olun, yeter; artık merhametinizin timsah gözyaşlarına ihtiyacımız yok.
Kadın! Kadın! Bilmem hangi vesileyle bana hep kadından bahsediyorsunuz. Kendi hesabıma ben, sık sık bana kanıtlamaya çalıştığınız gibi ruhumun bir cinsiyeti olduğunu hissetmiyorum ki!