Kışın daha içe dönük bir yaşam süreriz. Kalplerimiz, pencereleri ve kapıları yarısına kadar kara gömülü olsa da, bacasından keyifli bir duman tüten kır evleri kadar sıcak ve şendir.
Gece, hiç şüphe yok ki günden daha özgün ve bayağılıktan uzaktır. Zamanla fark ettim ki ben yalnızca gecenin tenine aşinaymışım, aya gelince, meğer ona ara sıra bir panjurun aralığından bakıyormuşum. Onun ışığı altında neden küçük bir yürüyüşe çıkmayayım ki?