hüma
@xhuma
“her şeye rağmen dünya dönüyor”
Ben hep şimdiki zamanda yaşarım. Geleceği bilmem. Artık geçmişim de yok. Biri, her şeyin mümkün olmasıyla çöküyor üzerime, öteki, barındırdığı hiçbir şeyin gerçek olmamasıyla. Ne umutlarım var, ne de pişmanlıklarım. Hayatımın bugüne kadarki halini -yani çoğunlukla, istediğimin tam tersi şekilde aktığını- bildikten sonra ne söyleyebilirim ki geleceğim hakkında beklemediğim, dilemediğim bir şey olacağından, benim dışımdan bir yerden, hatta bazen kendi irademin bir oyunu olarak başıma geleceğinden başka?
Reklam
Bazen her şey yorar insanı, dinlendirici olanlar bile.
Gece, hiç var olmadığı halde arkasından ağladığımız nice şeyleri anımsatır.
Müziğin bizde uyandırdığı, sırf var olamadıkları için gönlümüzü çelen ne çok şey var!
Ne çok insanız yaşayan, ne çoğuz kendini kandıran!
Reklam