"Öyle büyük umutlarım olmadı benim, büyük düşlerim, özlemlerim, büyük beklentilerim olmadı. Koşullarım beni oluşturdu ben acılarımı buldum." - Şükrü Erbaş
"Gözümüzü kör eden yedi renktir, kulağımızı sağır eden sesler, ağzımızı paslandıran yediklerimiz, kalbimizi çoşturup sonra durduran sonsuz koşmalarımızdır. Yüksek insan dışına değil, içine kıymet verendir."
Resmen kitap bitti ben de bittim. Nasıl güzel bir esersin sen böyle? Her bir sayfasında kendi içimde bir pay bulmama mı yansam,kitabın bittiğine mi yansam yoksa Raif'in ömrü boyunca süren gereksiz çekingenliğine mi yansam bilemedim. Ufaktan Hermann Hessevari bulduğum anlatım aşırı hoşuma gitti bir solukta bitirip bu kadar zevk alacağımı düşünmemiştim başlarken. Ah Sabahattin Ali...
"İnsanlar birbirlerini tanımanın ne kadar güç oluğunu bildikleri için bu zahmetli işe teşebbüs etmektense, körler gibi rastgele dolaşmayı ve ancak çarpıştıkça birbirlerinin mevcudiyetinden haberdar olmayı tercih ediyorlar."
"İnsanlar arasındaki münasebetleri tanzim eden amiller ne kadar gülünç, ne kadar dıştan, ne kadar boş ve bilhassa asıl insanlıkla ne kadar az alakası olan şeylerdi..."