Gün gelir, geride kalır mı bu günler?
Anlamaz hâlimi nasipsiz kimseler.
Dünyaya gelip cenneti isteyenler,
Gözlerinin ateşinde cehennemime odun çekerler.
Ben yanıp kavrulurken kalbim inler;
İsmin geçince titremeyen kör yürekler
Gecemin karanlığında çökecekler.
Yanından geçerken kokunu çekenler,
Gün gelince o nefesin hesabını verecekler.
Sevgilinin gözlerinde aşk şerbetini içenler,
Sessiz çığlıklarımda aşkın vuslatına erecekler.
Bilsinler ki, unutulmaz aşk uğruna aşktan vazgeçenler—
Sessizce cennetini gözlerine gömenler…
Ve bilsinler ki, o kör yürekler,
Aşkının ateşiyle kendi karanlıklarında küllenecekler...