Melike

Köpük içindeki dişleri dünyaya son bir gülümseme göndermişti, insanın kanını donduran, dehşet verici bir gülümseme... ve ölüm, küllerinden oluşan bir ırmak gibi kemiklerinin üstünden akmıştı.
Sayfa 53·Kitabı okudu
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Belki de ölümün koku duyusunu cezbetmek için baruttan bir gül kullanmalıydım.
Sayfa 45·Kitabı okudu
Ama ölümü öylesine kabullenmişti ki hayatta olsa bile teslimiyetten ölecekti.
Sayfa 21·Kitabı okudu
Ne de olsa ölüler, durumlarının dermansızlığına rağmen mutlu olmasını bilirdi. Yaşayanlarsa teslim olup canlı canlı gömülmeye göz yummazlardı.
Sayfa 20·Kitabı okudu