Melike
@y_melike
Burası benim kocaman Kitaptan'Dünyam
Köpük içindeki dişleri dünyaya son bir gülümseme göndermişti, insanın kanını donduran, dehşet verici bir gülümseme... ve ölüm, küllerinden oluşan bir ırmak gibi kemiklerinin üstünden akmıştı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Rüyalar renkli midir ?
Belki de ölümün koku duyusunu cezbetmek için baruttan bir gül kullanmalıydım.
Ama ölümü öylesine kabullenmişti ki hayatta olsa bile teslimiyetten ölecekti.
Ne de olsa ölüler, durumlarının dermansızlığına rağmen mutlu olmasını bilirdi. Yaşayanlarsa teslim olup canlı canlı gömülmeye göz yummazlardı.