Yağmur Toprak
@yagmurkitap1
33 okur puanı
Şubat 2023 tarihinde katıldı
#alıntı "Herkes kendi hayatının müneccimidir. Başına gelebilecekleri önceden tahmin edemeyen ya da yönlendiremeyen kimse yoktur şu hayatta. Nasıl ki miskinlik yapan da çalışan da yaptıklarının sonuçlarını az çok tahmin edebiliyorsa yüreğinin sesine kulak veren ile vermeyen de hayatın getirip götüreceklerini az çok tahmin edebiliyordur."
Yukarıdaki alıntı kitabın alt metnini oluşturuyor aslında. Ve beni en çok düşündüren de bu cümleler oldu kitapta. Gerçekten farkında olmadan, toplum ve aile baskısı ile mi yapıyoruz seçimleri? Yoksa çocuğun dediği gibi bilinç altında seçimlerimizin sonuçlarını tahmin edip saklıyor muyuz?
İşte bu soruların cevabı zorluyor insanı. Kaçtıklarınızı karşınıza getiriyor çünkü. Başkalarını suçlamak kolay, bahaneler sonsuz. Şöyle bir düşününce hiç mi seçim şansım yoktu diyeceksiniz. Kitabın vermek istediği de bu. Caner gibi, okur da düşünsün, bir iç hesaplaşmaya girsin... Çünkü Caner'in dert saydığı şeyler çok tanıdık. Anne baba, kardeş iletişimi de, eğitim de, iş seçimi de tüm sebepleriyle aynaya bakma hissiyatı veriyor.
Düşünmek ve değişmek istemez insan belki ama neden mutsuzuz, bu boşluk nereden geliyor sorusunun cevabını da hep merak eder. O zaman okuyalım, Caner'le beraber bulalım cevapları. Sakin, okuru yormayan, çok net bir kitap. Kesinlikle tavsiyemdir.
Ölümden Beter, toplumsal konuların polisiyeyle harmanlandığı kendine has bir kurgu. Her meslekte çürük elmalar vardır ama bazı mesleklerde bu öürükler, geri dönülemez yıkımlara neden olur. Her insanın en doğal hakkı, adalet ve korunma ihtiyacıdır. Bunu sağlamakla görevli olan sistem işlemiyorsa, bazen intikam hissinin devreye girmesi kaçınılmaz olur.
Haluk Toköz için, en büyük buluşunu dünyaya duyurduğu gün, en büyük yıkımı yaşadığı gün olarak çok büyük bir dönüm noktası oluyor. Kitabın başında bu hüzünlü ve akıl almaz olaya şahitlik ettikten sonra, kurgu 9 yıl ileri sanıyor. Günümüzde, son derece mutlu ve düzgün görünen bir aile babası cinnet geçiyor. Tuhaf ama olduğu gibi görünen bu olaydan sonra benzer vakalar devam ediyor. İşin ilginç yanı hiçbir ortak noktaları yok ve elle tutulur bir neden de bulunamıyor.
Katili ve nedenleri tahmin etmek zor değil. Ama yazarın dikkat çekmek istediği noktalar da başka zaten. Cinayet yöntemi sıradışı ve öğrendiğinizde ilginç geliyor. Bunlarla beraber son derece akıcı ve yalın bir kurgu.
Kitap kurtlarının sık karşılaştığı bir sorudur: Önce filmi mi yoksa kitabı mı? İkisi de keyiflidir ama genelde cevabımız, kitap olur. Atlantik Savaşı için benim düşüncem, kesinlikle önce kitap yönünde. Çünkü bu maceralı hikaye, ana karakterimiz Krause'nin iç sesleri ve düşünceleri üzerinden ilerliyor. Kitap boyunca onun yorgunluğu, görevinin zorluğu, anlık kararlarının sonuçlarını hesaplarkenki iç çatışmaları okura da yansıyor.
İkinci Dünya Savaşı ile ilgili birçok kurgu kitap okudum. Fakat savaşın denizde geçen yönünü ele alan bir kitap okumamıştım. Burada sadece insan faktörü yok. Buzlu Kuzey Atlantik'te otuz yedi ticari gemi, yerine ulaştırılması gereken elli milyon dolarlık kargo, üç bin adam ve düşman Alman denizaltıları. Onların yerini tespit etmek ve çarpışma ile geçen kırk sekiz saatlik bir süre. Krause'nin bu süreçteki, öfkesi, sorumluluğu, yönlendirdiği sayısız manevra. Açlık, uykusuzluk ve adrenalinle karışık bir yorgunluk... Kitap boyunca devam eden gerilim, beklediğim bir şey değildi açıkçası. Ama maceralı bir kurgu gerilimle birleşince oldukça heyecanlı olabiliyormuş. Tabiki konu savaş olunca hüzün de kaçınılmaz bir his. Farklı ve keyifli bir okuma oldu.
