Hayatın bu insanı şımartmama çabası inanılmaz bir şeydi. Kariyerinde iyiysen iç huzurunda eksilme oluyordu, paran varsa sağlığın elden gidebiliyordu .
Cok mutlu olursan paran olmuyordu, işin rast gitmiyordu.Bir şeye çok sevinirsen hemen arkasından üzülecek bir şey oluyordu. Çok üzülürsen bir umut doğuyor,gerisi hiç olmadık zamanda geliyordu.
Bir İyiyi ,güzeli bulunca; bir kötüyü ve hüznü de buluyordu sanki insan.
Ne biçim terazi vardı hayatın böyle?