O gökyüzünü seyrederken aniden birinin yanı başına geldiğini gördü…Daha evvel bu kadar güzel bir simaya sahip hiçbir insan görmemişti…Sanki kanasçılar hiç umrunda değilmişçesine Ahmed’e tebessüm etti… “Esselamun Aleyke, ey şu geçici dünya imtihanını şehadetle taçlandıran şehid” dediğinde, Ahmed’in simasında bir tebessüm belirmiş ve bir anda vücudundaki bütün acılar dinmişti..