*İNSANDIR*
Eğer konuşursam sesim gür çıkar
Korkuyorum sonra dinleyen kulaklarım kesmelerinden
Çünkü beni yalan duvarına vuracak insandır
Cenneti hayal edip içinden yaşamaktan korkarım
Çünkü hayallerimi kabusla boğacak insandır
Özgür bir güvercin gibi kendi vatanımda uçmaktan korkuyorum
Çünkü beni gökyüzünden aşağıya indirecek insandır
Bülbül’ün sesini dinlemeye hasret kaldım ama korkuyorum
Çünkü bülbül kafesinde sağır eden ve sesini kesen insandır
Bu şiirlerimle doğruyu arayamam
Çünkü şiirlerimi kelepçe vuracak olan insandır
Eğer bir aydınlık görürsem kimseye söyleyemem ve söylemeyin
Çünkü gözümü kör edecek insandır
Bu şiirle doğruyu arayamam
Çünkü şiirlerime kelepçeyi vuracak insandır
Beni kaderin eline esir, fakir, kayıp, dilenci ve insanların cebine yalvarmanın sebebi insandır
Aşık olmaktan korkuyorum, belirsiz bir aşk yüzünden kalbime ihanet edecek insandır
Bir çok zaman ölümün arkasından koştum ölmek için ve ölümü de bana sevdiren insandır
Annem nasıl mezarımı bulacak
Annemin önünde mezarımı kapatan da insandır
Tövbe bir daha bu dünyaya gelirsem
Çünkü beni devletimde köle edecek insandır
İnsan böylemi olması gerek; niye insanlar böyle
Vicdan, merhamet, kalp nerede
Bu da insansızlık değil mi ey insan