Kaç derin nefes çektim, içim pişmanlık dolu.
Hani nerde vefanın, dostluğun şefkat kolu?
Hani dostum diyenler, yaramı saracaklar?
Yordu beni hayatın, insan denen parçası.
İstediğiniz ne ise, sorgusuz verdim.
Ne yapsam hiç olmuyor, hayat bu değil.
Kalmadı bende artık, kimseye inanç.
Yıprattı beni hayatın, şu siz denen parçası.
Güvendim yarim, dostum yalancı.
Kardeş sevgi arsızı, herkes yabancı.
Yüzlerde sahte gülüş, kalpler sahtekar.
Yıprattı beni hayatın, şu siz denen parçası.
"Wilbur, sağ ol abi; bir tek para için de değil."
"Başka ne için?"
Victor parmağıyla pat pat sağ gözünün hemen altına vurdu.
"Gördüğün için. Esas sorun, Wilbur, dünyada bakan ama görmeyen çok fazla insan olması. Bana günde yüz kişi bakıyor. Ama gören çok az. Gördüğün için sağ ol, abi. Böyle kal, abi. Gözünü hep açık tut...”
"Olur," dedi Wilbur.
"Yalancı" diye homurdandı hayaleti.
Misafir-Sin I (İşaret V)
Önceki ile bu o kadar harika ve çoğunlukla hep yeni bilgilerden oluştuğu için neredeyse kitabı komple çizdim.
En beğendiğim kitap serisinden olmasına rağmen o yüzden pek alıntı