Ne zaman kırık bir yüreğim olsa... Işığına açlığımı düşünüyorum. Karanlığıma düşen ışığını... Buğulu gözlerimle zar zor farkediyorum.Cama vuran damlalar misali gerçeği saptırıyor gönlümün suyu... Korneamda rengin, ışığın, yansıman yok.
Lakin balığın suya yakınlığı misali senleyim, benimlesin.Beni sevdiğine dair inancımı, uzaklaşan bir görüntüye benzetiyorum. Ben göremiyorsam da yazık bana.