Y.
@yasoleyxo
Lisans
15 Nisan
23 okur puanı
Haziran 2023 tarihinde katıldı
Dudaklarını sıkıca birbirine bastırıp kaşlarını düşünceli bir tavırla çattı ve hemen ardından başını onaylamasına sallarken, “Evet, var,” dedi. “Yancım olmazsan seni oraya kapatıp on iki öğün yemeğini verirken ziyaret etmeyi planlıyorum.”
“On iki öğün?”
“Seni sadece günde üç kere görmek bana haksızlık olur. Üstelik günün ilk üç seferinde sadece nefret saçacağını düşünürsek bana fazladan öğün gerek.”
Gülerken beni baştan aşağı süzdü.
“Kemiklerin sayılıyor zaten. Belki biraz kilo alırsın da elin kuvvetlenir.”
“Seni daha iyi dövebilmek için mi?”
Başıyla onayladı. “Ayrıca dokunuşunu daha iyi hissedebilmek için.”
Basamakları çıkmaya devam ederken “Biliyor musun, eğer halkın beni öldürmeyi başaracak olursa kötü ruh olup peşine takılacağım. Sen korkudan ölene dek de durmayacağım,” dedim ona.
“Lütfen,” dedi abartılı bir şekilde. “Eğer kötü bir ruh olup peşime takılırsan sana âşık olurum ve senin için ölür, yanına gelirim.” Dişlerini göstererek sırıttı.
“Sonsuza dek birlikte.”
“Sonsuza dek?”
Aramızda bir basamak kala durdum.
“Seninle sonsuza dek birlikte olacağıma şeytanla anlaşma yapar, cehennemden kendime arsa alırım.”
Reklam
“İyi ya, ölürken düşündüğün son şey ben olacağım ve üstelik hesap sormak için fırsatın olmayacak.”
Mavilerinden garip bir ışıltı geçip giderken uzun uzun bana baktı.
“Hep bir an sonra ölecekmiş gibi yaşarım.”
Bu, her an beni düşündüğü anlamına mı geliyordu yoksa ben bu cümleyi farklı mı yorumluyordum?
“Bu anda bile mi?”
Başını hafifçe iki yana salladı. “Düşmanım değilsin.”
“Dostun da sayılmam.”
“Dostum olma zaten.”
Kunter ise yanımda duran Asil’le arama doğru adımladı. İkimizin arasına girerken
Asil’i tek bir hareketle omzundan itip uzaklaştırdı. “Yancımdan uzak dur.”
Asil, “Siktir lan,” diye bağırdı. “Senin yancınsa benim de arkadaşım. Senin arkadaşın bile değil.”
Kunter, Asile yandan bir bakış fırlattı. “Arkadaşım olmasın zaten.”
“Bu kaçamak bir cevaptı.” Dişlerini gösterdi. “Sana her şeyi açıkça söyleseydim bana karşı merak duygunu kaybeder ve ilgisizleşirdin.”
“Sana ilgim yok.”
Gözlerini muzipçe kıstı. “Bakışlarına mı inanayım, sözlerine mi?”
“Bir gün elimde kaldığında sözlerimin sahiciliğine inanırsın belki.” Dudaklarını birbirine bastırıp gözlerini kaçırdı.
“Sakin ol, Gri Hanım, bir gün gerçekten beni öldüreceksin.”
“Umarım.”
“Gri Hanım,” dedi alaycı bir tınıyla.
“Günaydın.” Başını hafifçe sola yatırdı, “iyi uyuyabildin mi?” Başını bu kez sağa yatırdı.
“Ben rüyamda seni gördüm.” Gözlerini kıstı.
“Bana tatlı tatlı gülümsüyordun.”
Dişlerini gösterdi. “Orada bakışların böyle sert, nefret dolu değildi.”
Reklam