Mevlânâ Hazretleri buyuruyor ki; "Dünya içtikçe susatan, susattıkça içiren tuzlu bir deniz gibidir." Bu bilinç dünyanın hak ettiği payeyi, ağzının payını yeniden belirlememizi zorunlu kılıyor.
Bundan böyle insanın gözünü gökyüzüne çevirdiğinde bu sonsuz ilahi saltanatı düşünmeli ve haddini bilmeli; ödevini, görevini, kulluğunu bilmeli. Rabbine yönelmeli, boyun büküp tövbe etmeli.