“Bir gece pederimle oturmuş, Kur’an-ı Kerim’i kucağımda tutmuş idim. Hane halkı ise yanımızda uyuyorlardı…Babama dedim ki:
- Ne olur şunlardan biri kalkıp da iki rekât namaz kılsa…
Babam şöyle dedi:
- Canım oğul halkı çekiştireceğine keşki sen de uyuyaydın…”