“Öyle bir geceydi ki gökyüzü bana adeta şöyle sesleniyordu:” Konuş, anlat, yüreğinde olanı dök, eğer yanında seni anlayacak bir dostun varsa!” Gökyüzünü hiç o kadar yıldız yüklü görmemiştim.Ben anlattıkça ve biriken hüzünlerim gözyaşlarıma dönüştükçe sanki gökyüzü benimle yarışıyor, yağmur yerine yıldızları üzerime döküyordu.Benim gözyaşlarım, gökten yağan yıldızlarla birleşip adeta sanatkarane bir tabloda buluşuyordu.”