Denizin Kızı,
O yeryüzüne ilk adım attığında güzel kokulu çiçekler birden fışkırdı o narin ayaklarının bastığı topraktan.
Deniz nasılda coşmuştu onun yarattığı ak köpüklerde.
İnsanlar önce onu bir ay parçası diye tanımış.
O insanları İda Dağının zirvesinden ay ışığıyla aydınlatmış.
Deniz, ona demiş ki ; sen bir ay parçasıysan ben göğün mavisi, yeşil bana tutkuyla aşk besler, ben de yeşile...
Onu tarih başlamadan bile doğa, ağaçlar ve güzel kokulu çiçekler hayatı bağışlarcasına severdi.
Onun denizlerle, enginlerle Birliği vardı.
O, denize demiş ki ; işte o zaman ben aynı anda suyun aynasıyım, denizin tanrıçasıyım.
Güneş benim gülümseyişimin yansımasıdır yeryüzüne.
O yüzdendir ki ayla güneşin ortasında ben bir dengeyim.
Tan yeri bensiz ağarmaz, ben gülümsemeden güneş doğmaz.
Ben denizin ak köpüklerinde, suyun berraklığında, güneşin ilk yansımasında doğdum.
Ben, yeryüzünün ve göğün, aslında ben DENİZİN KIZIYIM...