Kaldırımlar yorgun,
Adımlarımız argın düştü üstlerine.
Sokak bile bu yükü taşıyamıyor artık.
Taştan yapılmış kaldırımlar,
Ama yüreği yufka gibi.
Kırık bir kalp gibi suskun.
Her türden canlı vuruyor tekmeyi,
Sabrı çatlıyor sessizce.
İsyan ediyor kaldırımlar,
Taşıyamıyor ne acıyı ne adımı.
Kaldırımlar,
Kaldıramıyor artık kalabalıkları...