Depresyonun en moral bozucu tarafı da bu. Karşısında umutla savaşabileceğiniz bir durum değil bu. Herhangi bir şey bile değil, sadece koca bir hiçlik. Ve "hiçlik"le mücadele edemezsiniz. İçini dolduramazsınız. Üstünü örtemezsiniz. O arada durur; hayatınızda anlamı olan her şeyi emip tüketir. Hal böyleyken, sorunun büyüklüğü karşısında bütün o iyimser, ileriye doğru etki edecek çözümler, deli saçması gibi görünmeye başlar.
Bu tıpkı elinizde bir sürü ölü balık olması ama etrafınızdaki hiç kimsenin balıkların ölü olduğunu fark etmemesi gibi bir şey. Fark etmek yerine, balıkları aramanıza ya da nereye kaybolduklarını öğrenmenize yardım etmeyi önerirler.