Hakkında
İtalyan Rönesansı uzmanı, Fransız sanat tarihçisidir. 1951-1978 arası L’École pratique des hautes études (EPHE) yöneticiliği yapan Chastel daha sonra Sorbonne (1955-1970) ve Collège de France’ta (1970-1984) verdiği dersler, çıkardığı dergiler (L’Information d’histoire de l’art, 1957-1975, Art de France, 1961-1964, La Revue de l’Art, 1968) ve Monde’da yazdığı makaleler (Reflets et Regards, 1992) ile tüm bir sanat tarihçisi kuşağının yetişmesinde önemli bir rol oynadı. Bir İtalya âşığı ve Aby Warburg, Fritz Saxl ve d’Erwin Panofsky’nin ikonolojik araştırmalarının tutkunu olan Chastel’in çalışmaları bir yandan kariyeri boyunca gözde alanı olacak Rönesans incelemesine öte yandan Burckhardt’ın sanat olgusunun bir medeniyetin en aydınlatıcı tanığı olduğu görüşünü yansıtan Kulturgeschichte anlayışını yenileyen genişletilmiş bir sanat tarihi kavrayışına yöneldi. XV. ve XVI. yüzyıl İtalyası’na ilgisi Le Grand Atelier et Renaissance méridionale (1965), La Crise de la Renaissance (1968), Le Mythe de la Renaissance (1969) gibi eserlerle bir dizi sentezle cisimleşirken, kronolojik ve problematik birçok alana yönelik merakının meyvesi iki ciltlik Fables, Formes, Figures (1978) başlıklı makale derlemesi olmuştur. Chastel’in temel kanaati Foucault’yu doğrulayan biçimde sadece eserlerin ve metinlerin bize bıraktığı maddi izlerin araştırmacı için erişilir olduğu yönündedir. Pek çok baskı yapan ve İngilizce, İtalyanca gibi dillere çevrilen Art Italien (1956) ve dört ciltlik Fransız Sanat Tarihi (Histoire de l’art français, 1992-1996) dışında birçok önemli çalışması bulunmaktadır.
Doğum:
Paris, Fransa, 15 Kasım 1912
Ölüm:
Neuilly-sur-Seine, Fransa, 18 Temmuz 1990
Okurlar
37 okur okudu.
1 okur okuyor.
27 okur okuyacak.
Okur demografisi
Kadın% 75.7
Erkek% 24.3
0-12 Yaş
13-17 Yaş
18-24 Yaş
25-34 Yaş
35-44 Yaş
45-54 Yaş
55-64 Yaş
65+ Yaş
Reklam
Alıntılar
Zira tablo, Alberti'nin ünlü tanımıyla, gerçeğin dolaylı imgesi olarak, aynadan ve açık pencereden yansır.
Sayfa 18 - DoğuBatı
Duyulur dünyanın illüzyonunu üretmek ve hissettirmek için gösterilen bu eşi benzeri bulunmayan çaba sayesinde resim egemenliğini ilan eder; âdeta aynalar evreninde ve aldatıcı ilişkiler içinde tutarlılığın tek ilkesi oymuş gibi.
Reklam
Reklam