Audrey Penn

Audrey Penn

Yazar
9.5/10
18 Kişi
·
32
Okunma
·
1
Beğeni
·
21
Gösterim
Minik Rakun avucundaki öpücüğe bayılmıştı. Artık nereye giderse gitsin annesinin sevgisinin onunla birlikte
olacağını biliyordu. Hatta okulda bile.
Minik Rakun annesinin öpücüğünün elinden koluna, oradan da yüreğine ulaştığını hissetti. Kadife gibi siyah maskesi bile özel bir sıcaklıkla titreşti.
Minik Rakun ormanın kıyısında durmuş
ağlıyordu.
"Okula gitmek istemiyorum," dedi annesine.
"Seninle birlikte evde kalmak istiyorum.
Arkadaşlarımla oynamak istiyorum. Ve
oyuncaklarımla oynamak istiyorum. Kitaplarımı okumak istiyorum. Ve salıncağımda sallanmak istiyorum. Lütfen, seninle evde kalabilir miyim?"
Anne Rakun yavrusunun sol elini tuttu, incecik parmaklarını bir yelpaze gibi açtı. Öne doğru eğilerek Minik Rakun'un avucunun tam ortasını öptü. Minik Rakun annesinin öpücüğünün elinden koluna, oradan da yüreğine ulaştığını hissetti. Kadife siyah maskesi bile özel bir sıcaklıkla titreşti.
Anne Rakun yavrusuna gülümseyerek, "Şimdi," dedi, "ne zaman kendini yalnız hissedersen ve birazcık evdeki sevgiye ihtiyaç duyarsan, elini yanağına bastır ve şöyle düşün: 'Anne seni seviyor. Anne seni seviyor.' Bu öpücük yüzüne atlayacak ve içini sevimli, sıcacık düşüncelerle dolduracaktır."
32 syf.
Ayrılık kaygısı yaşayamak herkes için geçerli olan bir duygudur. Alışmak zaman ister.
Kitapta da küçük rakun okula gideceği ve annesinden ayrılacağı için üzülmektedir. Ancak annesi bu kaygısını, her zaman onunla olacağını düşündüren bir öpücükle gideriyor. Ve mutlu bir şekilde ayrılmasını sağlamış oluyor.
İyi okumalar.

Yazarın biyografisi

Yazar istatistikleri

  • 1 okur beğendi.
  • 32 okur okudu.
  • 10 okur okuyacak.