Günümüzün modern insanı, “hâkimiyeti”, konsantrasyon gücü üzerinde disiplin (abhyasa) sağlamak olarak algılasa da Patanjali’nin tarif ettiği yoganın tanımına göre hâkimiyet, konsantre olabilmenin yanı sıra, istenmediğinde bırakabilmeyi (vairagya) bilmektir. Aklın sakinleştirilemediği ve sadece baskıyla, konsantrasyon gücünün artırılmaya çalışılıp, aklın alttan alta arandığı tepkilerle, aklın huzursuzluğunun, tetiklediği uygun teknikler kullanılarak konsantrasyona yönlendirilen aklın dizginlenmesinin ise çok daha sağlıklı ve kolay olduğu görülmektedir. Aklın hem konsantrasyon, hem de bırakma çalışmalarıyla dizginlenmesi için önerilen teknikler bütününe yoga denir.