"Xanî (1651-1707), bu mesnevi ile "Mem ve Zîn'in aşklarını bahane ederek" bir yandan şair olarak performansını sergilemiş, bir yandan da dönemin imparatorluk dilleri olan Farsça ve Türkçeye karşı Kürt dilinin edebi gücünü göstermek istemiştir."
Mem û Zîn kendi dilinin sınırlarını aşarak pek çok dile çevrilmiş olan ve aynı zamanda Doğu'nun kadim şiir dünyasının Kürtçedeki şiirsel yankısının en önemli metinlerinden biridir.