Hakkında
Şair, ədəbiyyatşünas, 1958-ci ildən Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, filologiya elmləri namizədi (1966), Azərbaycanın xalq şairi (1981).
Balaş Azəroğlu 1921-ci il noyabrın 11-də Bakı şəhərində anadan olmuşdur. Orta təhsilini də burada almışdır. Məktəbdə oxuyarkən ədəbiyyata böyük həvəs göstərərək vaxtının çox hissəsini bədii əsərlər oxumağa sərf etmişdir. Məktəbin ədəbiyyat müəllimi Cəfər Rəmzi bu sahədə ona böyük təsir göstərmiş, qəlbində ədəbiyyata olan böyük sevgisini də o yaratmışdır..İlk mətbu şei ri "Dnepr" 1937-ci ildə Bakıda çapdan çıxmışdır.
Çoxcildlik "Azərbaycan ədəbiyyatı"nın müəlliflərindən biridir. Farscadan dilimizə çevirdiyi Nizaminin "Yeddi gözəl" poemasını (1992, "Yazıçı"), Füzulinin qəzəllərini çap etdirmişdir. Şəhriyardan tərcümələri vardır. Onun ərəb əlifbası ilə "Seçilmiş əsərləri" (1996, Tehran) buraxılmışdır.
SSRİ Yazıçılar İttifaqının və Azərbaycan Yazıçılar İttifaqının qurultaylarında nümayəndə və qonaq kimi iştirak etmişdir. Azərbaycan ədəbiyyatı və incəsənəti ongünlüklərində (1950, 1959) iştirakçı olmuşdur. Əsərləri SSRİ və xarici ölkə xalqlarının dillərinə tərcümə olunmuşdur.
1996-cı ilin yayında İranda Tehran, Kəraçi, Ərdəbil və Təbriz şəhərlərində cənublu şair, yazıçı və alimlər onun anadan olmasının 75 illiyi münasibəti ilə görüşlər keçirmişlər.
24 aprel 2011-ci ildə vəfat etmişdir
Tam adı:
Abizadə Balaş Allahbaxış oğlu
Ünvan:
Yazar
Doğum:
Bakı, Azərbaycan, 11 Kasım 1921
Ölüm:
Bakı, Azərbaycan, 24 Nisan 2011
Okurlar
3 okur beğendi.
4 okur okudu.
1 okur yarım bıraktı.
Okur demografisi
Kadın% 0.0
Erkek% 0.0
0-12 Yaş
13-17 Yaş
18-24 Yaş
25-34 Yaş
35-44 Yaş
45-54 Yaş
55-64 Yaş
65+ Yaş
Reklam
Alıntılar
Bir fırtına quşuyam,
Tufandan ayrılmışam.
Çox gözəl...
Sən narın yağış kimi
Elə hopmusan qəlbimə
Sakit-sakit, aram-aram
Yağış yağar yer doymaz
Mən də səndən doymaram.
Gözüm gözündən doymaz
Qulağım səsindən,
Sinəm nəfəsindən.
Deyirlər, ən ülvi sevgi
Səssiz, sözsüz məhəbbətdir.
Axı dilə-ağıza salmaz
Sevən sevəni.
Mənə də sənin eşqin kifayətdir.
Nəyə lazım hamı bilə,
Sevirəm səni.
İstəmirəm
Şıdırğı yağış kimi,
Selə suya dönəsən...
Ya da şimşək olub,
Tez çaxıb, tez də sönəsən...
Mən də
Nə yağışına islana bilim,
Nə də oduna yana bilim.
Neyləyirik nağıl olub,
Dillərə düşən şöhrəti?
Nə edirik dağ çayına dönən məhəbbəti?
Yamacda hay qopara,
Səhrada nə səsi, nə izi qala.
Ürəyə hopmaya,
Hər yanda sözü qala.
Sayfa 187 - “Yağış yağar yer doymaz…”
Reklam
Reklam