Mükemmeliyetle takıntılı bir şekilde meşgul olunması, bireyi başarısız olma endişesi yüzünden yeni deneyimler edinmekten alıkoyar. Bu durum, sağlıksız mükemmeliyetçilik olarak tanımlanır ve üstün yetenekli öğrenciler arasında ciddi ve kısıtlayıcı bir sorundur. Greenspon parantez (2000) sağlıksız mükemmeliyetçiliğin temelinde, korku olduğundan bahseder. Gereğinden fazla olan bu korku, mükemmel olmadığı takdirde bireyin kendine değersiz olarak düşünmesine neden olmaktadır. Birçok öğrenci için üstün zekalı olmak demek, kendinizden asla mükemmelin altında bir beklentinin olmaması demektir. Böyle bir düşünce ile kişi, kendini asla bir insan olarak kabul edilecek kadar iyi hissedemez. "Kişinin kendisini daha iyi olmak için zorlaması sağlıklıdır. Ama kişinin mükemmel olmadığı takdirde kendisinin değersiz olacağının düşünmesi sağlıklı değildir." (Greenspon, 2000, s.180). Üstün zekalı öğrencilerin sıra dışı yetenekleri ve başarılarından gelen bir şeyi gerçek anlamda mükemmel olarak yapabildiklerinin bilinci, bu korkuyu şiddetlendirebilir. Hedefleri yüksektir ve çoğu zaman gerçekçi olmayacak şekilde yüksektir. Çünkü kafalarında örnek bir sonucu tasavvur edebilirler