Hakkında
Chas Gerretsen'in hayatı, çeşitli deneyimler ve küresel seyahatlerle şekillenmiştir. 1943'te Hollanda'da doğan Gerretsen, 16 yaşında Avustralya'ya taşındı, timsah avcılığı yaptı ve fotoğrafçılığa başladı. 1963'te ABD'ye taşındıktan sonra kovboy oldu ve ilk filmini çekti. 1967'de Güneydoğu Asya'ya gitti ve yedi yıl boyunca Vietnam, Kamboçya ve Laos'taki çatışmaları belgeledi, daha sonra çalışmalarını Güney Amerika'ya genişletti. Gerretsen'in çatışma fotoğrafçısı olma kararı, savaşa olan merakından kaynaklanıyordu. İlk deneyimini Vietnam'daki Tet Saldırısı sırasında yaşadı ve burada hızla kameraman ve foto muhabiri olarak çalışmaya başladı, fotoğraflarını büyük yayın kuruluşlarına sattı.
Serbest fotoğrafçı olarak başladığı kariyerinde, UPI, AP ve Life gibi büyük yayın kuruluşlarına fotoğraflar sattı. 1968'den 1971'e kadar Vietnam, Kamboçya ve Laos'taki savaş alanlarını fotoğrafladı, ancak zamanla hayal kırıklığına uğrayarak savaş fotoğrafçılığının etkisini sorguladı. Gerçek dehşetlerin çoğu zaman yayınlanmadığını fark etti ve savaş fotoğraflarının yarattığı heyecana, ancak tam vahşeti göstermemesine duyduğu hayal kırıklığını dile getirdi. Gerretsen'in en etkileyici çalışmaları, kaosun ortasındaki daha sakin, sıradan anlardan geldi ve savaşın monotonluğuna daha eksiksiz bir bakış açısı sundu. Vietnam'dan sonra kısa bir süre uzaklaştı, ancak 1970'te Kamboçya iç savaşı sırasında geri döndü. Oradaki zamanı trajediyle geçti ve çektiği fotoğrafların çoğu, aylar sonra yeniden ortaya çıkmadan önce kayboldu.
Eylül 1973'te Şili'deki askeri darbenin ardından, Chas Gerretsen, kargaşayı belgeleyen birçok yabancı fotoğrafçı arasındaydı. Darbe ve sonrasına dair fotoğrafları uluslararası medyaya ulaşmakta zorluklar yaşadı, ta ki meslektaşı foto muhabiri Sylvian Julienne bunların Paris'e ulaşmasına yardımcı olana kadar. Gerretsen'in odağı General Augusto Pinochet'e kaydı ve onu, doğrudan davet üzerine de dahil olmak üzere, birkaç kez fotoğrafladı. Bu fotoğraflar daha sonra " Şili" adlı bir kitapta yayınlandı , ancak Gerretsen herhangi bir maddi tazminat almadı. On yıllar sonra, fotoğrafları ikonik hale geldi ve özellikle önemli iki fotoğrafı Şili Hafıza Müzesi'nde sergilendi. Pinochet'i koyu güneş gözlüğüyle gösteren fotoğraf, otoriter yönetimiyle özdeşleşti. Çalışmaları küresel medya tarafından büyük ölçüde tanınmasa da, Şili halkı tarafından derinden takdir edildi ve bu da Gerretsen'in 1973'te cesur savaş fotoğrafçılığı nedeniyle Robert Capa Altın Madalya Ödülü'nü almasına yol açtı.
Yıllarca süren çatışma fotoğrafçılığının ardından, sürekli seyahat ve savaş bölgelerinin kaosundan yorgun düşen Chas Gerretsen, denge arayışına girdi. Değişiklik umuduyla Hollywood'a taşındı, ancak Apocalypse Now filmi için kendisine teklif gelene kadar dileği gerçekleşmedi. Aşırı nem ve ekipman sorunları gibi teknik zorluklarla karşılaşmasına rağmen, Gerretsen hızla film seti fotoğrafçılığının yeni dünyasına adapte oldu ve foto muhabiri olarak yapmadığı şekillerde ışık ve açılarla çalışmayı öğrendi. Sette, genellikle yönetmen Coppola'ya yakın bir şekilde özgürce çekim yapabilme yeteneği, filmin reklamlarında kullanılan ikonik görüntülere yol açtı. Gerretsen ayrıca Dennis Hopper'ın karakterinin canlandırılmasını da etkiledi ve ona çatışma fotoğrafçılığının gerçekliğini yansıtmak için birden fazla kamera taşımasını tavsiye etti. Ancak Marlon Brando ile çalışmak daha zordu, çünkü Brando aktif sahneler sırasında fotoğraf çektirmeyi reddetti ve bu da Gerretsen'in çekimden sonra anları yeniden canlandırmasına neden oldu.
Apocalypse Now'dan sonra Chas Gerretsen film endüstrisinden hayal kırıklığına uğradı ve her şeyi geride bırakmayı seçerek bir yelkenli satın aldı ve kaostan uzaklaştı. Fotoğrafları saklandı ve sonunda Hollanda Fotoğraf Arşivi'nin bodrum katında yıllarca unutulmuş halde kaldı. 2019'da film yapımcısı Barış Azman kayıp arşivi keşfetti ve Gerretsen'in çalışmalarını yeniden gündeme getiren Dutch Angle: Chas Gerretsen and Apocalypse Now adlı bir belgesel çekti . Gerretsen, Coppola'nın filminin sağladığı fırsat için minnettar olduğunu belirterek, yeniden keşfedilme üzerine düşüncelerini paylaştı. Hikayesi, fotoğrafçılığın beklenmedik yollardan geçebileceğini, kayıp görüntülerin nasıl yeniden ortaya çıkabileceğini ve uzun süre unutulduktan sonra bile nasıl yeni bir hayat bulabileceğini gösteriyor.
Ünvan:
Fotoğrafçı ve Yazar
Okurlar
1 okur okudu.
Okur demografisi
Kadın% 0.0
Erkek% 0.0
0-12 Yaş
13-17 Yaş
18-24 Yaş
25-34 Yaş
35-44 Yaş
45-54 Yaş
55-64 Yaş
65+ Yaş
Reklam
Alıntılar
Henüz kayıt yok
İletiler
Reklam