“Bak, bu kadar yıl yaşadım, Harold, görmek istediğim herşeyi gördüm. Anladım ki, hayatta en önemli şeylerden biri, karşındakine iyi davranmak. Dünyamızın en büyük eksiği bu işte.”
Kimse bir şeyin sahibi değildir ki. Geçici bir dünyadır bu. Doğduğumuzda neyin sahibiydik ki; ölünce de hiçbir şeyi yanımızda götüremiyoruz. Demek ki, sahiplik saçma bir şey.