Rasulullah (s.a.v) şöyle buyurdu:
“Şüphesiz rivayetçilerin en kötüleri; yalan rivayet edenlerdir. Yalanın ne ciddisi ne de şakası olur. İnsan çocuğuna söz verip de onu yerine getirememezlik edemez. Muhakkak ki doğruluk iyiliğe, iyilik ise cennete götürür. Yalan da haktan ayrılmaya, haktan ayrılmak ise cehenneme götürür. Gerçek şu ki, doğru sözlü olanlar için; “Doğru söyledi, sözünde durdu” denilir. Yalancılar için ise; “Yalan söyledi, sözünde durmadı” denilir. Kişi doğru söyleye söyleye sonunda Allah katında “Sıddık: Sözü ve işi hep doğru olan, doğruluktan ayrılmayan” olarak yazılır. Yine kişi yalan söyleye söyleye sonunda Allah katında “Kezzab: Çok yalan söyleyen, işi gücü hep yalan olan kişi” olarak yazılır. Size asıl iftiranın ne olduğunu haber vereyim mi? İnsanların arasını bozmak için söz taşımaktır.”383
383 Darimi/Kitabu’r-Rikak 2718.