Akşam karanlığı yeni çökmüştü şehrin üstüne... En sevdiği zaman dilimi karanlık! Tıpkı ruhu gibi... Şehre karanlık çok mu yakışıyor ne? Tıpkı şu köşede kızları kesip, lafla taciz edip sonra girdiği tartışmalarda şeref, namus muhabbeti yapan adamların ruhu gibi... Sadece karanlık... İçinde hissettiği o kocaman karanlık... Sanki şehri heybetiyle kaplıyordu.