1940 yılında Kaşgar’da dünyaya gelen Ehet Turdi’nin edebî hayatı, henüz
öğrencilik yıllarında başlamıştır. Öğrenciyken yazdığı “Çin Dostluḳ”, “Sinalmiġan
Yigit”, “Daġda Ḳalġan Ḳız” gibi hikâyeleri; okul dergisinde yayımlanmıştır. Ehet
Turdi’nin Gürüç (asıl ismi Soḳidiki Kėçe) adlı hikâyesinin 1958 yılında “Tarim”
dergisinde yayımlanmasıyla Ehet Turdi, okuyucuların dikkatini çekmiştir (Turdi
1980, Öztürk 2007: 5, Cuma 2016: 27, Kaşgarlı 2017: 122).
Ehet Turdi’nin edebî hayatını üç döneme ayırmak mümkündür. İlk dönem;
“Hayatniŋ Başlinişi”, “Deştke Bahar Keldi”, “Küreş Davam Ḳilidu”, “Azad
Zamanimdin Aylinay”, “Bizniŋ Evlad” gibi hikâyelerini yazdığı 1958-1964 yılları
arasıdır. İkinci dönem; “Merhaba Baġven”, “Mehbus Ḳizi”, “Gülḫan”, “Eşrep Bova”
hikâyelerini yazdığı 1989-1974 yılları arasındaki on beş yıllık süreçtir. Ayrıca bu
dönemde yazdığı “Gülḫan”, “Ġilġayliḳ Kişi”, “5000 Kilomėtir Yiraḳliḳta”, “Eşrep
Bova” hikâyeleri Çinceye tercüme edilerek edebiyat derslerinde okutulmuştur.
1989’dan günümüze kadar olan süreç ise Ehet Turdi’nin edebî hayatının üçüncü
dönemi olarak kabul edilir (Cuma 2016).
Ehet Turdi’nin romanları: Untulġan Kişiler, Sersan Roh, Yiraḳta Ḳalġan
Muhebbet, Ay Yamġuri, Hayat Şundaḳ, Ḳabahet, Ḳona Ḳoça ve Beḫtsiz Se’idiye’dir
(Turdi 1999, Tanrıdağlı 1996: 198, Öztürk 2007: 6, Cuma 2016: 29, Kaşgarlı 2017: 123).