Aramızdaki çizgiler hiçbir zaman net olmadı. Ev de bu ko- nuda yardımcı olmadı: Sınırları olmayan bir yerdi. Sadece kendilerinin ve ebeveynlerinin yaşadığı, fiziksel veya duygusal bir ayrımın bulunmadığı, benimki gibi evlerde büyüyen çocuklar çok özel bir görme türünde uzman olurlar. Gizli olan şeyleri ve hatta orada olmayanları görmeyi öğreniriz. Özellikle başkalarının ruh hallerine ve duygularına karşı duyarlı hale geliriz. Biçim değiştirme konusuna atik ve mükemmelizdir. Özel hissetmekle yalnız hissetmek arasında gidip geliriz. Sevdiklerimizi hem kurtarabileceğimizi hem de yok edebileceğimizi eşzamanlı olarak hissederiz.