Babamın bizi terk etmesi, benim içimde tıpkı uzaydakiler gibi kocaman kara bir boşluk açtı. Karanlık, sessiz ve çok ağır bir sarmalda dönüyor ve dönerken içine bazı güzel şeyleri de katarak yutuyor. Hayatımın neredeyse yarısını onsuz geçirmiş olmama rağmen bu kara delik beni içeriden eziyor. Ama bu yalnızca bazen oluyor.