Yıllarca, asırlarca süren uykudan artık,
Silkin de muhitindeki zulmetleri yak, yık!
Bir baksana: Gökler uyanık, yer uyanıktır; Dünya uyanıkken uyumak maskaralıktır! Sensin bize düşmanları üstün çıkaran el!
Ey millet, uyan! Cehline kurban gidiyorsun!
İşte artık Çanakkale'deydi. Vatanındaydı. Çatlamış dudaklarından dua okur gibi sessizce şu dizeler döküldü:
Ey, bu topraklar için toprağa düşmüş asker! Gökten ecdâd inerek öpse o påk alnı değer. Ne büyüksün ki kanın kurtarıyor Tevhîd'i... Bedr'in arslanları ancak, bu kadar şanlı idi.