" Bir müddet hareketsiz oturdum. İnsan böyle zamanlarda bildiği bütün kelimeleri unutmuş gibi oluyor. Ya da hangi kelimeyi nereye yerleştireceğini bilemiyor, susmak istiyor. Uzun uzun susmak... Bildiği, bilmediği bütün sessizlikleri ardı ardına eklemek... Kelimesiz, harfsiz, kimsesiz,kendisiz düşünmek... Hatta düşünmemek. Yok olmak istiyor. Zaten birnevi yok oluş değil mi bu yaşadığım, her gün biraz daha eksilerek yok olmak! "