Tanrı'nın varlığının bilimsel bir teori gibi düşünülmesi, hem dine hem de bilime zarar verir. Bilim için zararlıdır çünkü eleştirel aklın, alternatif yaratıcı görüşlerin deney ve gözleme dayalı sürekli gelişmenin alanı olan bilimin merkezine iman konularını ve teolojik doktrinleri oturtmak, bilimde ortaçağ skolastisizmine benzer bir etki yaparak onun gelişmesine ve sağlıklı işleyişine engel olacaktır. Din için de zararlıdır, çünkü mü'min için varlığının anlamı ve hayatının gayesini oluşturan sarsılmaz ve kesin olan Tanrı inancını, bilimsel gelişmelerin hipotezlerin sallantılı ve değişken sahasına indirger.