Beynimiz iki nöron arasında bağlantı kurmayı çok sever. Anlamsız da olsa iki şeyi birleştirdiğimizde keyif alırız. Örüntüler bulmayı seviyoruz yani. Kendimizi aydınlanmış gibi hissediyoruz böyle olunca. Ama çoğu zaman bu örüntüler doğru çıkmıyor.
Neye maruz kalırsak onu etrafımıza dağıtıyoruz. İyilik, sevgi, mutluluk ve yardımseverliğe maruz kalmak bunları çevremize yaymamızı sağlar. Kötülük, kin, ayrımcılık ve öfke ise savaş ve kavgaları çoğaltmaktan başka bir işe yaramıyor.