Evren bir lisan fakat karanlık ve müphem bir lisandır, insan bu lisanı bocalayarak anlamaya çalışır ve bundan faaliyetleri için direktifler çıkarmak ister.
Korku, güven ihtiyacı, otoritelerini devam ettirmek isteyen şeflerin hileleri, sosyal fayda, yahut olayların sebeplerini bilmemekten doğan boşluk gibi nedenler dinin temelini gösteremez. Dinin asıl temeli insanın kendinde aranmalıdır. Modern felsefe diliyle konuşmak lazım gelirse insanın özü ve cevheri dünya içinde kendi varlığından şuur almak ve bir kavrayış sahibi olmaktır. Bu şuur temelli bir sıkıntı(angoisse) duygusu içinde sonlu ve olası (mütenahi ve mümkün) bir hayat yaşadığını duyar. İşte bu sonu olmak duygusu birbirini tamamlayan iki görüş karakterlenmiştir.