Yanımda qalsaydın, ey gülü-rəna,
Həyatım başqa bir məna alardı,
Yanımda qalardı sevinc daima,
İlhamım həmişə mənim olardı.
Təbəssüm uçmazdı dodaqlarımdan,
Qalardı əməyə sonsuz məhəbbət,
Məni tərk etməzdi bir də heç zaman,
İnsanın bəzəyi sevinc, səadət.
Ürəkdən əbədi həsrət uçardı,
Gəzib dolaşmazdım bir də mükəddər,
Ələmim həmişə məndən qaçardı,
Gözümdə gülərdi geniş üfüqlər.
Lakin nə etməli, taleyim demək
Səni məndən alıb uzağa salmış,
Sevincim olmuşdur köçəri quştək
Kədərim həmişə yanımda qalmış.
İlhamım səninlə uçub gedəndə
Sonsuz sevincimi alıb apardı.
Rahatlıq arxanca qaçıb gedəndə
Qəlbimi köksümdən sanki qopardı.
Ürəyim həmişə, hər zaman səni,
Hər yerdə özünü, sözünü anmış,
Gülüşlər səninlə tərk etmiş məni,
Gözümdə qəmlərin alovu yanmış.
Qayıt gəl, sevgilim, qayıt bir axşam,
Ayrılıq dərdini səhər çəkmişəm.
Ümidlər həmdəmim olsa da müdam,
Hicranın əlindən nələr çəkmişəm.
Ayrılıq qapımı döyəndən bəri
Tale gülməmişdir üzümə bir an.