Kartal gibi uçuyordu...
Bir kanadında zafer
Diğerinde barışa davet
Bir pençesinde özgürlük ateşi
Diğerinde medeniyet...
Alnının ortasında nur
Baş eğmeyen bir heybet
Yüreğinde adalet...
Sevgiydi, barıştı, güzellikti o.
Beynindeki ışık bin yıl sonrasını görüyordu
İnsanlığı; barışa, dostluğa, özgürlüğe, adalete çağırıyordu
Toprağına, ulusuna, namusuna
Örülen ihanet ağlarını onuruyla parçalıyordu.
Çanakkale'de zafer
Sakarya'da hürriyet
Ankara'da mutluluk ateşi yakıyordu
Ulusuna; şerefli, onurlu tertemiz bir ülke bırakıyordu
Sevgi olup yüreğimize akıyordu
MUSTAFA KEMAL...