Bir gün insan virgülu kaybetti o zaman zor ve
uzun cümlelerden korkar oldu ve basit ifadeler kullanmaya başladı; cümleleri basitleșince düşünceleri de basitleşti. Sonra ünlem işaretini kaybetti; ancak bir sesle ve ses tonunu değiştirmeden konuşmaya başladı. Hiçbir şey onda en ufak bir heyecan uyandırmıyordu. Bir süre sonra da soru işaretini kaybetti ve artık soru sormaz oldu hiçbir șey onu ilgilendirmiyordu;
ne evren, ne dünya, ne de kendi komşuları umurundaydı Birkaç yıl sonra iki nokta üst üste işaretini kaybetti ve olayların nedenlerini bașkalarına açıklamaktan vazgeçti. Ömrünün sonuna doğru elinde yalnız tırnak işaretleri kalmıştı. Kendine özgü tek düşüncesi yoktu yalnız başkalarının düşüncelerini aktarıyordu. Düşünceyi unuttu ve böylece son noktaya erişti.