"Her zamanki gibi ekmek atlı ben yaya, peşinden koşup duruyorum işte.
Muhannete muhtaç olmayayım, kimseye boyun bükmeyeyim diye yer yatak yattığım yok."
Sayfa 168 - Adana Büyüşehir Belediyesi·Kitabı okudu
Biz burada bittik büyüdük herif, etimiz bu topraklardan, kemiklerimiz bu dağlardan bizim, gözlerimizi burada açtık, buranın dağları bizim dağlarımız, buranın ormanları bizim ormanlarımız, buranın çiçekleri bizim çiçeklerimiz, buranın kurtları kurtları bizim kurtlarımız, bizim kuşlarımız, buranın kışı da bizim yazı da bizim; baharı da bizim, güzü de bizim. Allah'ın çölüne, çukura inip sarı sıcakta, ellerin içinde kimsiz kimsesiz sarı sıtmaya yakalanıp geberip gitmek de nereden düştü aklına?"
Sayfa 194 - Adana Büyüşehir Belediyesi·Kitabı okudu