"Anne nakış işlemektedir. Oğlu ise alçak bir taburede oturmuş, annenin işlediği kasnağın arka tarafından yaptığı işe göz atmaktadır. Nakıştaki düğümleri görür ve annesine şöyle der: 'Anne ne yapıyorsun? Ne kadar dağınık çalışıyorsun!' Sonrasında anne kasnağı eğerek oğluna nakışın asıl yüzünü gösterir. Her renk olması gerektiği yerdedir ve farklı ipliklerle yakalanmış bir uyum söz konusudur. İşte tam da bundan bahsederiz. Nakışın ters tarafını görürüz; alçak taburede oturan bizleriz!"