Bebekler bile o berbat, içgüdüsel gerçeği anlıyordu. Acının tam manasıyla kişiyi asla terk etmediğini. Acının açgözlü olduğunu ve aman vermediğini. Bir bedenin, canını yakan şeyi ve nasıl can yaktığını hatırladığını. Eski acılar yeni acılarla bastırılırdı. Ve daha yeni acılar her zaman ortaya çıkardı...