Hakkında
John Netten Radcliffe, İngiliz bir epidemiyologdu.
Charles Radcliffe'in oğlu ve Dr. Charles Bland Radcliffe'in küçük kardeşi olan, Yorkshire'da doğdu ve ilk tıp eğitimini Leeds tıp okulunda aldı. Diplomasını aldıktan kısa bir süre sonra Ömer Paşa'nın karargahına bağlı bir cerrah olarak Kırım'a gitti ve savaşın sonuna kadar orada kaldı. Hizmetleri için Mecidiye Nişanı'nın yanı sıra Türk ve İngiliz madalyaları ve Sivastopol için bir toka aldı. Eve döndüğünde Londra'daki Queen Square'deki Felçliler ve Epileptikler Hastanesi'nin tıbbi müdürü oldu.
1865'te Radcliffe'den yurtdışındaki kolera salgını hakkında bir rapor hazırlaması istendi ve 1866'da Doğu Londra'daki salgını araştırmaya başladı ve bunu Doğu Londra Su Şirketi'nin enfekte olmuş tedarikine kadar izledi . Bu rapor 1867'de mavi kitap olarak yayınlandı ve Radcliffe'e bir ün kazandırdı. 1850'de Epidemiyoloji Derneği'ne üye seçildi , 1862-1871 arasında fahri sekreteri ve 1875-1877 arasında başkanı oldu. Kasım 1869'da o zamanlar özel konsey tarafından oluşturulan iki halk sağlığı müfettişliğinden ikincisine atandı ve 1871'de yerel hükümet kurulunun kurulmasıyla yardımcı sağlık görevlisi yapıldı. Sağlığı kötüleştiği için 1883'te görevinden istifa etti.
11 Eylül 1884'te öldü ve Highgate Mezarlığı'nın batı tarafına gömüldü.
Doğum:
20 Nisan 1826
Ölüm:
11 Eylül 1884
Okurlar
2 okur okudu.
Okur demografisi
Kadın% 0.0
Erkek% 0.0
0-12 Yaş
13-17 Yaş
18-24 Yaş
25-34 Yaş
35-44 Yaş
45-54 Yaş
55-64 Yaş
65+ Yaş
Reklam
Alıntılar
Askerin sağlığının korunması için
uygun bir pişirme sisteminden daha önemli hiçbir şey yoktur. Sahada erzaklarını idare etmesini ve eline geçen herhangi bir
yiyecekle erzağına ekleme yapmasını sağlayacak bir sistemden daha önemli hiçbir şey yoktur. Böyle bir amaca kolayca
ulaşılabilecek tek şey güveç tavasıdır. Güveç tavasının kullanımı, kabiliyetleri ve içinde hazırlanabilen yemeklerin
tadı, barış zamanlarında askere sistematik olarak öğretilmelidir. Askere güveç tavasının gizemleri ve el egzersizleri öğretilmelidir.
Alışılmışın dışında bir elbise giymiş ve biraz hantal aksesuarlarla donatılmış olan Türk askerinin görünümü, ilk bakışta, çok tatmin edici değildir. Üniforması, koyu mavi
renginin tonunu bozulmadan korurken fesinin parlak kırmızısı henüz solmamışken ve silahları hâlâ fabrikanın cilasıyla
parıldarken bakıldığında Batılıların iyi eğitimli askerde aradığı o düzene biraz benzer bir görünümdedir.
Reklam