Önümde uyuyan adamlar belki fakir ve cahillerdi, okuyamıyorlardı ve kendi isimlerini bile zorla telafuz ediyorlardı ama şimdiye kadar gördüğüm en asil insanlardı.
İnsanlar ülkeleri için umutsuzca savaşıyor. Neredeyse hiç ümitleri yok. Zehirli gazlara ve makineli tüfeklere karşı ne yapabilirler ki? Buna işte medeniyetin gelişmesi deniyor. Bunu izlemek bir rezalet.