Tarihçi Gerda Lerder (1993), bunu, kişinin uğradığı kötü muamelenin bireysel eksikliklerinin değil, adaletsizce önemsizleştirilmiş bir gruba aidiyetin sonucu olduğuna ve toplumun herkese eşit güç sunacak şekilde değiştirilmesi gerektiğine yönelik farkındalık olarak tanımlar.