Bağdat Caddesi'ndeki geçit töreni daha da büyülü bir denemeydi. O kupanın hayranlarımız için ne anlama geldiğini asıl orada anladım. Spor böyleydi işte, duygular armağan etmekti. Türkiye'nin böyle bir kutlamaya ihtiyacı vardı. Çeşitli nedenlerden dolayı bu ülke çok uzun zamandır acı çekiyordu. Milyonlarca insana mutlu olacakları ve gurur duyacakları bir neden vermiş olmaktan dolayı içim sevinçle dolmuştu. Fener bayrağını otobüsün çatısından sallarken, mümkün olduğu kadar çok insanla göz göze gelmeye çalıştım. Onları selamlayıp onlara teşekkür etmek için... Birkaç ay önce beni takımdan ayrılmaya zorlayanlar da dahil herkesle, birlikte harika bir şey yaptığımız hissini paylaşmak istedim. Ne olursa olsun, zamanın sözünün eri olduğuna ve adaletin her zaman yerini bulacağına inanmayı severim. O ana resmen aşıktım, yaptığımdan memnundum ve bu maceradaki arkadaşlarıma sahip olduğum için minnettardım.