İnsan nerede büyüdüyse, orası sonsuza dek
içinde kalır, sana iyi de gelse kötü de gelse, her şey unutulsa bile orası hatırlanır. Neredeyse seni öldürecek olsa bile. Yaşadıklarının rüyalarına sızıp kâbuslarını körüklese bile. Bazen oradan kaçıp bir daha dönmemeye yemin etsen bile, günün birinde kendini tam da oraya dönerken bulursun. Hayatının geri kalanına başka bir yerde devam edebilmek için tek dileğin, kafanı eğip aklını kaybetmeden oradan geçip gitmek olur.
Ne demişler? Dilekler at olsaydı dilenciler binerdi ama hiçbir dilenci bu söz yüzünden dilek dilemeyi bırakmaz.